حکایتی دیگر در 13 ماه و 29 روزگی تو

دُخی جونم

این 3 هفته اخیر با خیلی اتفاقات ریز و درشت همراه بود

این دندون های خوشگلت بدقلقی خودشون را داشتن و تورو حسابی اذیت کردن

یکی از دندونای بالات در اومده و کاملا رشد کرده و یکی دیگش هنوز سر جاش مونده

قیافت هم که شده دیدنی

حال مزاجت هم که شده گلاب به رویتان ...باز خدا را شکر دو روزه بهتر شدی

اما هم پدر من در اومد هم خودت بی تاب بودی

زمان ایستادنت هم بیشتر شده و دور تا دوره خونه با کمک گرفتن از وسایل خانه مثل مبل و میز و دیوار و شوفاژ و غیره  پیاده روی میکنی

( هنوز نمیتونی کامل راه بری ) ولی  به اندازه 2 قدم رو میتونی راه بری

جای نگرانی نیست که هنوز راه نیافتادی ، اینجوری که روایت میکنند من هم در 14  ماهگی کامل راه افتادم.

امروز بابات بعد 4 روز که مسافرت بود اومد تا حالا اینقدر از دیدنش ذوق نکرده بودی ، کلی جیغ میزدی و چهار دست و پا به سرعت سیر نور رفتی طرف بابات

مامانیت هنوز مشهد هست با جمعی از دوستهاش رفتن به زیارت و سیاحت و کلی از راه دور ابراز احساسات میکنه واسه این نوه تو دل برو و کلی ابراز دلتنگی

خاله لاله برات اولین مسواک زندگیت رو گرفته و تو هم که عاشق مسواک زدنی چون همیشه موقع رعایت بهداشت دهان و دندانهایم تورو تو بغلم دارم و تو با نگاه کردن به این حرکتآموزشی از طرف بنده  کلی تفریحات سالم شما محیا  میشه ...اینه یک لذت دیگر به بقیه لذت های زندگیت اضافه شده 

1-خوردن غذا  2- نگاه کردن به جارو برقی  3- مسواک زدن

البته بگم نمیدونم چرا تا مسواکت را بهت دادم موهاتو باهاش شونه کردی با اینکه میدونستی چیه